Vanop het dak van het hotel zijn in de verte, tegen de azuurblauwe hemel, enkele witte Himalaya-toppen zichtbaar. We krijgen een mooi uitzicht op de stad en de vallei voorgeschoteld en de stemming zit er meteen in, maar we gebruiken deze eerste twee dagen graag om Kathmandu te verkennen en alvast een beetje te wennen aan klimaat en cultuur.
De reis begint echter al een beetje in mineur omdat de bagage van mijn reisgezel niet aan de band verscheen. In de rugzak zaten ondermeer zijn belangrijkste trekkingspullen.  De nodige paperassen werden ingevuld maar er rest niets anders dan de moed er in te houden en af te wachten. De maatschappij zou hem contacteren…

Thamel en de Swayambunath (monkey) temple

Vanuit Thamel wandelen we ongeveer een uurtje tot de majestueuze Swayambunath tempel, een gigantisch bouwwerk met als aandachtstrekker de mysterieuze ogen van Buddha. De tempel ligt bovenop een heuvel en er moeten heel wat steile trappen worden beklommen om het doel te bereiken. Het uitzicht op de vallei en de witte pieken in de verte, ontnemen ons de weinige adem die we nog over hebben.

Kathmandu vanaf Swayambunath
Kathmandu gezien vanaf de Swayambunath stupa.

Een oude legende zegt dat de vallei ooit een groot meer was waarin een lotusbloem groeide, gepland door een voormalige Boeddha. De bloem straalde een mysterieus licht uit en de heilige plek kreeg de naam ‘Swayambhu‘ wat zoiets betekent als ‘zelf-gecreëerd’. Later evolueerde de bloem tot de heuvel en het licht werd de Swayambunath stupa.

De tempel werd in 460 vC. gebouwd door koning Manadeva. In de 13e eeuw heeft het zich ontwikkeld tot een belangrijk boeddhistisch centrum.
De ogen van Boeddha kijken in de richting van de vallei en de vraagtekenvormige neus is het Nepalese nummer 1 dat symbool staat voor eenheid en harmonie.

Eyes of Buddha
De ogen van Boeddha (Swayambunath Stupa)
Swayambunath monkey temple
De ‘monkey temple’ heeft zijn naam niet gestolen.
Swayambunath Prayer Wheels
De gebedsmolens draaien op volle toeren

We komen op een goed tijdstip want er wordt feest gevierd in het land; het einde van de Moesson en komst van de goede tijden. Er wordt gezongen en gedanst, de bedrijvigheid is enorm in deze chaotische maar gezellige sfeer.

Heerlijk slenteren in de straten van Kathmandu

Na de tempel nemen we de stad zelf onder de loupe. Kathmandu is arm en vuil, de vuilnisbelten liggen open en bloot op straat. Ondanks dit alles heerst er toch een aangename sfeer, mede dankzij de talloze souvenirshops, restaurantjes en pubs. Vooral Thamel, Patan en Durbar Square zijn toffe plaatsjes om wat rond te keuvelen. Ik koop er een bescheiden handgeweven tapijt voor 80 $. Wim spendeert z’n centen vooral aan kledij en materiaal voor de op til zijnde trekking. De kans dat zijn rugzak tijdig wordt teruggevonden is erg klein geworden.

Saddhus in Kathmandu
De Saddhus zijn veel voorkomende verschijningen in de straten van Kathmandu

In Thamel zijn talloze gezellige restaurantjes gevestigd, maar één van de betere is ongetwijfeld Helena’s, waar ze de beste gebakjes van het land verkopen. Voor sterke reisverhalen en contacten is dit ‘The place to be!’ Het eten is er goedkoop en bijzonder lekker maar je moet er op tijd bijzijn want de zaak zit snel barstensvol, vooral ‘s morgens en ‘s avonds. Kies voor een plekje op het dakterras als je de kans hebt. Heerlijk !

We worden supervriendelijk en professioneel ontvangen in de burelen van Asian Trekking voor een briefing over onze nakende trektocht.
Er wordt ons gevraagd onze paspoorten af te geven zodat men kan zorgen voor de nodige trekking- en klimpermits.

In de namiddag willen we een bezoek brengen aan een tapijtfabriekje. Hiervoor stappen we binnen in de eerste de beste tapijtenwinkel en vragen de verkoper of het mogelijk is zijn fabriek te bezoeken. De meeste verkopers zijn hiertoe graag bereid. We betalen enkel de taxi en komen enige tijd later terecht in een afgelegen, rustiek boerendorpje. Het fabriekje is niet meer dan een houten barak waar jonge mensen met drie of vier tegelijk aan één tapijt werken. Het is een vreselijk eentonig en langdurig werk dat voor een stuk van gemiddelde grootte al snel meer dan een maand vereist. Het is interessant te weten hoe zo’n tapijt in elkaar zit, zodat je geen kat in de zak koopt. Op de markten in de stad zijn lang niet alle produkten van dezelfde goede kwaliteit.

Tapijtenfabriekje Kathmandu
Bezoek aan een kleinschalig tapijtenfabriekje

Boudhanath, de grootste stupa van Nepal

Na dit bezoek zet de taxibestuurder ons af aan de ‘Boudhanath‘ tempel, de grootste stupa in Nepal. De immense, sneeuwwitte koepel steekt sterk af tegen de helderblauwe lucht en de penetrante rood, geel en blauwe ogen van Boeddha maken het geheel fotografisch bijzonder aantrekkelijk. Zelfs voor diegenen die niet van tempels houden is dit een absolute must, mede omdat je bovenop een prachtig uitzicht krijgt op de Kathmandu vallei en enkele Himalaya toppen.

Boudhanath Stupa
Boudhanath, één van de mooiste en grootste stupa’s in Nepal

Crematies aan de lopende band

Al wandelend (mét kaart) lopen we dwars doorheen landelijke dorpjes en rijstvelden om zonder al te veel problemen de volgende tempel te bereiken, ‘Pashupatinath‘. Hier is meer te zien dan alleen maar een tempel. Het Hindu complex ligt aan de oevers van de heilige Bagmati-rivier en is een bedevaartsoord. Pelgrims baden zich in de rivier om lichaam en ziel te reinigen. Langs de oevers staan enkele crematie-tafels opgesteld en er zijn gewoonlijk wel één of meerdere crematies aan de gang. Fotograferen wordt hier niet op prijs gesteld maar met een telelens kan je al heel wat bereiken mits inachtneming van enkele elementaire discretieregels.

Pashupatinath Kathmandu
De tempel van leven en dood : Pashupatinath

De Hindu’s geloven dat sterven en gecremeerd worden langs de oevers van de Bagmati een einde maakt aan de cyclus van wedergeboortes, zodat ze uiteindelijk het ‘Nirvana’ kunnen binnentreden.
De tijd loopt snel als je in dit reusachtige complex rondwandelt in het gezelschap van tientallen bruine apen.

Voorbereiding trektocht

De volgende dag begeeft mijn reismakker Wim zich naar de luchthaven om zich ervan te vergewissen of zijn bagage al is gearriveerd, je weet maar nooit. Ikzelf wandel met onze toekomstige gids naar een verhuurwinkeltje om extra materiaal te bekijken. Ik sta versteld hoeveel extraatjes we nog moeten meesleuren:

  • stijgijzers
  • speciale sneeuwlaarzen
  • pikhouwelen
  • ijsschroeven
  • klimharnas

Blijkbaar zijn m’n dure bergschoenen onvoldoende voor de zware tocht. Nogmaals krijg ik te horen dat ‘Trashi Labsta‘ vreselijk onbetrouwbaar is en dat de omgeving elk jaar van structuur verandert. Het gevaar voor landverschuivingen, steen- en ijsval doet de tocht als een spelletje russisch roulette lijken. Realiteit is dat reeds verschillende mensen het leven lieten op de top. Ik hoop maar dat die verhalen lichtjes overdreven worden voorgesteld, maar ondanks alles trekt de tocht me op een mysterieuze manier aan.

Later, terug in het hotel, heeft Wim slecht nieuws… zijn rugzak is nog steeds spoorloos. De teleurstelling weegt zwaar en stelt zijn motivatie op de proef. Gelukkig is er nog de uibaatster van het hotel die hem gratis de ontbrekende medicijnen bezorgt en zelfs een hoeveelheid kleding van haar eigen familie.
In het hoofdbureel van Air India probeert hij een zekere schadevergoeding vast te krijgen terwijl ik op souvenirjacht ga. Ik had graag nog wat lectuur gekocht voor de eenzame en koude nachten in m’n tentje. De hoeveelheid tweedehands boeken die je hier kan kopen slaat alle records. Bij teruggave krijg je zelfs nog 50% van het aankoopbedrag terugbetaald.

Vooral in Thamel kan je werkelijk alles kopen en verkopen… oude versleten schoenen, T-shirts, sokken, allerhande materiaal… je krijgt er, mits zware onderhandelingen, wel wat geld voor terug.

Ik koop voor mezelf een prachtige thanka (een uiterst fijn schilderwerkje), enkele Nepalese wollen mutsen voor de vrienden en een aantal nieuwe boeken. Voor een overvloedige keuze aan nieuwe boeken kan men eens een kijkje nemen bij ‘Pilgrims Bookhouse’. Er zijn twee verdiepingen barstenvol met boeken over alle mogelijk onderwerpen, vooral het aanbod reisliteratuur is zeer uitgebreid. ‘Pilgrims Bookhouse‘ is echter merkelijk duurder dan de andere boekenwinkels, men loopt dus beter eerst wat rond tussen de verschillende winkeltjes om de prijzen te vergelijken.

Ik besef niet ten volle dat morgenvroeg de langverwachte trekking van start gaat. We hebben véél te weinig tijd gehad om Kathmandu en zijn mysterieuze vallei te ontdekken. Nepal is een vriendelijk, goedkoop en gemakkelijk land en we zullen er een deel van ons hart achterlaten.

We duiken vroeg in ons bedje om morgenvroeg fris en opgewekt te kunnen vertrekken.

Schrijf uw commentaar